Okiem Taktyka: Jak gra nasza Chelsea? Cz.1

• 11
• 12
• 13

Zapewne wszyscy pamiętacie mój ostatni felieton, który ujawnił się pod tytułem „Pomieszanie z poplątaniem”. Zwrócił on uwagę na kilka aspektów taktycznych, które nie mogły napawać dumą kibiców Chelsea. Dziś przyjrzymy się kolejnym kwestiom strategii naszego zespołu. Tym razem postaram się zastosować mniej krytyczne podejście, skupiając się wokół najważniejszych czynników, które kształtują naszą grę.

Gra skrzydłami

Filozofia Andre Villasa Boasa wydaje się być jednoznacznie określona. Próbuje on wykrzesać wszystkie walory techniczne z zawodników, szczególnie tych usposobionych do gry na boku boiska. Daniel Sturridge: nominalnie środkowy napastnik stał się świetnym skrzydłowym. Didier Drogba: Iworyjski snajper po przyjściu AVB częściej wobec rotacji boiskowej gościł przy linii bocznej. Fernando Torres: sytuacja podobna jak z Tito, ale jego postawą na placu gry zajmiemy się nieco później.
W skład tej tezy wchodzą także środkowi pomocnicy. Ewidentnie łatwo zauważyć, jak Lampard, Ramires, czy Meireles (a nawet Josh McEachran, który zagrał parę minut w meczu z Wolves) miast szukać sobie miejsca na środku, częściej schodzą do boku, by z tego obszaru boiska dograć tzw. „kill-pass” lub w jakikolwiek inny sposób rozegrać piłkę.  Aby łatwiej było sobie zobrazować wyżej omówione aspekty, zamieszczam ten oto obrazek.
(Cahill został umieszczony odruchowo, liczę, że wkrótce pierwsza jedenastka będzie tak wyglądała)

W taki też oto sposób często nasz środek pozostaje pusty. Skutki są widoczne: dużo kontrataków przeciwnika oraz łatwo stracone bramki. Jednak nie tylko pomocnicy oraz napastnicy są poddani takowej grze. Do tego dochodzi formacja defensywna i właśnie głównie z tego powodu sporo bramek znalazło się na naszym minusowym koncie. Boczni obrońcy pełnią rolę skrzydłowych. Oczywiście nie jest też tak, że jednocześnie z boku boiska gra i Lampard i Cole i Mata. Jest to kwestia zmiany pozycji, w której nasi gracze nieco się gubią. Dlatego też potrzeba nam tak kreatywnych zawodników jak chociażby Juan Mata, Ramires, Sturridge. Nasza gra przypomina futbol, którym „posługuje się” FC Barcelona z kilkoma urozmaiceniami oraz korektami.  A oto grafika przedstawiająca ruch po boisku naszych defensorów. Patrząc na to zadajmy sobie pytanie: jeżeli po przyjściu Cahilla, nasz styl nie ulegnie zmianie, to czy Anglik może odmienić nasz los? W przypadku, gdy nastawimy się na kontratak Gary będzie idealny, lecz w momencie, gdy zechcemy zagrać efektownie, a jednocześnie efektywnie David Luiz stanie się najlepszym wyborem. Pozostaje jedynie kwestia tzw. „baboli” jakie dość często przytrafiają się Brazylijczykowi. Może więc pomyśleć nad zmianą jego pozycji?
(biała przerywana linia, to ewentualne inne posunięcia defensorów: oprócz obiegania na skrzydle, często [szczególnie David Luiz] grają bardziej wysunięci do przodu, gdyż wtedy „ich rolę” spełniają ustawieni na skrzydle pomocnicy)



Strategia trudna do opanowania, ale w przyszłości może ona przynieść efekty. Ostatnią kwestią jaką dziś omówię, jest wpływ Oriola Romeu na grę oraz różnica pomiędzy nim, a Mikelem. Młody Hiszpan jest bardziej usposobiony defensywnie. Ma we krwi rolę, jaką aktualnie spełnia. Wydaje się, że Nigeryjczyk na jego tle wychodzi fatalnie. Nie zaprzeczę, że Oriol wygląda na lepszego zawodnika, ale też nie do końca przyznam rację. Może tak się wydawać, gdyż aktualnie najlepiej komponuje się w nową taktykę, stając się istnym ryglem i ostoją naszej defensywy. Dlaczego tak się dzieje? Jak już wspomniałem, Hiszpan jest graczem bardziej nastawionym na destrukcję. Obi lubi czasem zapędzić się nieco pod pole karne, aby pomóc kolegom w rozgrywaniu piłki, sam niegdyś zaliczył parę ładnych asyst (mimo tego muszę podkreślić: on nie jest od strzelania bramek!). Jest to już aspekt instynktu ofensywnego. Dla porównania podam sytuację Davida Luiza: nominalny obrońca. Ktoś może powiedzieć, że to przecież Boas nakreślił mu taki styl gry, ale nawet za czasów Ancelottiego Brazylijczyk zachowywał się podobnie,  do tego strzelając bramki w najważniejszych spotkaniach. Być może inny plan wystosował dla Romeu? Gdyby tak też było, nie wydaje mi się, by John miał za zadanie włączać się do wszystkich akcji ofensywnych. Podam jeszcze jeden kontrargument. W spotkaniach z min. Valencią, czy City gdy osiągnęliśmy sukces, a grał Oriol Romeu wydawać by się mogło, że to on jest kluczowym elementem. Zauważcie jednak fakt, iż wtedy zagraliśmy wykorzystując siłę kontrataku. W kolejnych już spotkaniach, kiedy wróciliśmy do katalońskiej filozofii, wcale nie było tak różowo. Mimo tego należy przyznać, że za Oriolem przemawia fakt większego współczynnika odebranych piłek. Przypominam sobie także pojedynek, w którym zmuszony do zejścia z boiska był Mikel. W momencie, gdy na plac gry zawitał Romeu gra wyglądała bezpieczniej, środek pola był załatany. W mojej pamięci zapadły również słowa Andre Villasa Boasa: „Zdjąłem Oriola, ponieważ czułem, że brakuje nam nieco kreatywności”. Obi jest zawodnikiem kreatywniejszym. Czy w tym momencie potwierdza się moja teza, która padła na początku, iż Andre wykorzystuje całkowity potencjał danego gracza? Skoro Oriol genialnie gra w defensywie, a nic innego nie można z owego zawodnika wykrzesać, toteż dlatego pozostaje nienaruszonym elementem układanki podczas konfrontacji z rywalami. I niech tak już pozostanie.

W kolejnym odcinku:
- Fernando Torres – dlaczego on i jaki wpływ ma na grę Chelsea?
- Juan Manuel Mata – czyli klucz do sukcesu Niebieskiej Machiny.
- Didier Drogba – dlaczego nadszedł jego koniec?

Źródło: własne

• Kalou1905 13.01.2012 00:49
  

  Niezapominajcie, ze do gry wroci Essien i raczej to on bd grać defensywnego .

• Lampard0876 12.01.2012 16:20
  

  wspaniały felieton bardzo fajnie się go czytało i zgadzam się z Conlin11 po przyjściu Cahilla Luiz powinien grać na pozycji defensywnego pomocnika

• Conlin11 11.01.2012 20:12
  

  Ja bym wolał zeby defensywnego pomocnika po przejsci Cahiil'a zagrał David Luiz.Dobrze gra piłką, gość ma chyba płuca z tytanu, dryblingu tez mozna mu pozazdroscic:)
  

• Adamiak 11.01.2012 19:39
  

  Powstanie trzecia część, w której porównam Meirelesa oraz Lamparda jak i rozwinę wątek taktyczny Sturridga oraz Ramiresa.
  
  tymczasem zapraszam do dyskusji na temat artykułu na forum w temacie "Taktyczna Katastrofa"

• maciekkujon 11.01.2012 19:30
  

  Nie mogę się doczekać tekstu o Fernando!

• Lamps8* 11.01.2012 19:08
  

  uwielbiam twoje felietony :) zalatują managerem piłkarskim na kilometr, ale to już na bardzo wysokim poziomie :) W następnym odcinku dodaj jeszcze różnice miedzy Lampardem i Meirelesem, chyba ze to juz było i przespałem to sorry :D

• przemass11 11.01.2012 19:06
  

  Ciekawe lecz ciagle potrzebujemy kogos kto ten "Kill -pass" zagra do Torresa na szpicy.Modric bylby idealny ale jest poza zasiegiem.Czekam na te drugie nazwisko o ktorym mowil Andre. AVE CHELSEA !!!

• TSW 11.01.2012 18:37
  

  Ciekawy felieton. Liczę na następne.

• naklo400 11.01.2012 18:28
  

  ja nie wiem jak cahill dojdzie to jak oni sobie to wyobrazaja posadzi na ławie luiza albo bosingwe którzy za*ebiscie grają jestem ciekawy jak rozwiąża ten problem